Στεγάνωση Σκυροδέματος

Πρόσμικτα μπετόν

Πριν αναπτύξουμε τις εξωτερικές στεγανοποιήσεις οφείλουμε να αναφερθούμε στα πρόσμικτα μάζης. Οι λύσεις με πρόσμικτα αποτελούν τις πιο ισχυρές επεμβάσεις σε ένα δομικό στοιχείο. Σε αντίθεση με τα επαλειφόμενα υλικά αποτελούν τις κατασκευαστικές και όχι τις επισκευαστικές λύσεις, που δρουν σε όλο το πάχος του. Το πρώτο πρόσμικτο που παρήχθη ποτέ ήταν ένα στεγανοποιητικό μάζης. Η εταιρεία που το παρήγαγε το 1890 ήταν η Wunner’sche Bitumenwerke και του έδωσε το όνομα Ceresit. (Ceres = κηρός, - οι Ρωμαίοι στεγανοποιούσαν με κερί). Η παγκόσμια επιτυχία του υλικού ήταν πρωτοφανής η δε αλλαγή στους τρόπους δόμησης επαναστατική. Η λέξη Ceresit έγινε συνώνυμη με την τεχνολογία προσμίκτων και η παραγωγός εταιρεία μετονομάσθηκε η ίδια σε Ceresit. Έχοντας την ιστορική ευθύνη και συγχρόνως περισσότερο από ένα αιώνα πείρα στα πρόσμικτα η Ceresit κρατά πάντα την πρωτοπορία στην τεχνογνωσίας τους.

Η σημερινή τεχνολογία παρέχει 2 οικογένειες υλικών:
Τα βάσεως σουλφονικής λιγνίνης και τα πολυκαρβοξυλικής βάσεως. Υπάρχει πάντα μια σύγχυση στο να επιλέξουμε το καταλληλό. Δεν είναι και τα δύο ταυτόσημα για τις ίδιες εφαρμογές.

Τα υλικά βάσεως σουλφονικής λιγνίνης όπως τα Ceresit CC 197 & Ceresit CC 189 στεγανοποιούν ενεργητικά & άμεσα δηλαδή όχι με το να μειώνουν το πορώδες αλλά να καθιστούν ηλεκτροστατικά υδροαπωθητικές τις παρειές των πόρων. Έτσι η στεγανοποίηση δεν μπορεί να αποτύχει ακόμη και αν κάπου λόγω κακής δόνησης προκύψουν μικροθύλακες. Τα υλικά αυτά δεν απαιτούν φαρμακευτική ακρίβεια στην δοσολόγηση και έτσι είναι προσαρμοσμένα σε πραγματικές οικοδομικές συνθήκες. Αρκεί να αναφερθεί, ότι στην CE πιστοποίηση τους ακόμη και η από λάθος διπλάσια δοσολόγηση δεν επηρεάζει το μπετόν. Για το λόγο αυτό τα υλικά αυτά είναι δυνατόν να προστίθενται στο μπετόν στην οικοδομή την ώρα της παραλαβής. Ιδανικά για τις ελληνικές συνθήκες παραγωγής μπετόν σκυροδέτησης. Μοναδική επιλογή για επιτόπου παρασκευαζόμενο μπετόν.

Τα υλικά αποκλειστικά πολυκαρβοξυλικής βάσεως στεγανοποιούν παθητικά & έμμεσα, δηλαδή υπερρευστοποιώντας τόσο πολύ την μάζα του μπετόν ώστε να καθιστούν το πορώδες του στενό και συμπαγές και έτσι μηχανικά αδιαπέραστο από το νερό. Η δοσολόγηση τους -για να επιτύχουν- οφείλει να είναι ακριβεστάτη είναι λοιπόν αδύνατον να γίνει στην παραλαβή επί του έργου, παρά μόνον, -με ηλεκτρονική δοσολόγηση,- στην μονάδα παραγωγής του μπετόν. Αν λόγω κακής δόνησης προκύψουν μικροθύλακες εκεί το νερό θα περάσει. Τα υλικά αυτά στεγανοποιούν όσο εκείνα της προηγουμένης οικογένειας, ρευστοποιούν πολύ καλύτερα από εκείνα αλλά δεν συγχωρούν λάθη στην παραγωγή και στην σκυροδέτηση. Είναι λάθος το να προσμιγνύονται τέτοιας συστάσεως υλικά στον χώρο της σκυροδέτησης. Για να γεφυρώσει το χάσμα αυτό η Ceresit παράγει το υλικό CC 198 το οποίο στηρίζεται σε ένα εξελιγμένο πολυκαρβοξυλικό εστέρα (PCE) με σουλφονική λιγνίνη. Για τον λόγο αυτό μπορεί να προσμιγνύεται και στην μονάδα και επί τόπου του έργου.